Sporten zonder grenzen

Twee vrouwen, één passie

Je tegen laten houden door een beperking? Nee, zeggen zowel Esther Vergeer als Maaike Bennink. Ook in een rolstoel of met slechts 2 procent zicht kun je prima het beste uit jezelf halen en volledig gaan voor de topsport. Vergeer is een ervaringsdeskundige en Bennink komt pas in het wereldje kijken. Maar de inspiratie die ze uitstralen, komt 100 procent overeen. Wat drijft deze powervrouwen?

IMG_4462

Als rolstoeltennisster stond Esther Vergeer van april 1999 tot januari 2013 onafgebroken op de eerste plaats in de wereldranglijst. Ze is zevenvoudig Paralympisch kampioen en heeft 470 wedstrijden achter elkaar gewonnen. “Mijn drive? Die haalde ik puur uit het zien van verbetering. Het mooie van sport is dat het zo concreet is. Sla je vier fouten, dan heb je een game verloren. Je merkt meteen of je wel of niet goed bezig bent.”

Vergeer heeft een bloedvatenafwijking aan haar ruggenmerg en raakte na een verkeerd verlopen operatie op haar achtste gehandicapt. “Mijn ouders besloten echter direct normaal te blijven doen. Ik ging naar een gewone school, speelde net als elk ander kind buiten en moest thuis zelf mijn speelgoed opruimen. Dat heeft mij gevormd. Ik maakte weerstand mee, stond voor uitdagingen, raakte gehard en leerde mezelf goed kennen. Ik begreep: samen maken vijftig kleine één grote stap.”

Slechtziend in slechts een dag

Ook Maaike Bennink is niet het type dat bij de pakken neerzit. “In 2006 zag ik plotseling binnen een dag nog maar 25 procent. De artsen dachten dat het een ontsteking van de oogzenuw was en gingen ervan uit dat ik binnen twee jaar beter zou zijn. Dat bleek echter niet het geval. Inmiddels zie ik nog maar 2 procent en heb ik mijn leven radicaal omgegooid.” Bennink was verpleegkundige, reisde en sportte veel. Nu heeft ze zich om laten scholen tot sportmasseuse en heeft ze een eigen praktijk. “Het leven heeft meer uitdaging, maar het is er niet minder om geworden. Sterker nog, ik ga mijn dromen achterna en doe sinds vorig jaar mee aan nationale én internationale wedstrijden slalom skiën.”

Met behulp van een buddy suist Bennink meerdere keren per week de geprepareerde bergen af. Momenteel doen slechts drie slechtzienden dat in Nederland. “Het heeft nog weinig bekendheid in Nederland. Maar de extra hobbels die dat geeft, deren mij niet. Ik vind een beetje uitdaging wel interessant”, lacht Bennink. “Ik ben nog een beginner maar heb vorig jaar wel mijn eerste Europacuppunten geskied.”

Een lans breken voor de gehandicaptensport

Vergeer en Bennink breken ieder graag een lans voor de gehandicaptensport in ons land. Vergeer: “Sport is belangrijk, ook voor gehandicapten. En ik geloof in de integratie ervan. Hoe mooi zou het zijn als sportleraren standaard in hun curriculum een onderdeel kregen over sporten met een beperking? Of als elk sportevenement ook een gehandicaptenvariant zou hebben?” Bennink vult haar aan: “Sport is een geweldige manier om het beste uit jezelf te halen. En ik wil anderen heel graag laten ervaren hoe leuk dat is. Grenzen? Die zitten alleen in je hoofd en zijn er om verlegd te worden. Dat zal elke sporter onderschrijven, gehandicapt of niet-gehandicapt.”

Tekst: Laura Vogels
Beeldmateriaal: Zelf aangeleverd

Deel dit met
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone