Yvonne Lorang

Yvonne Lorang - 02 x

Dit ben ik

Ik ben Yvonne Lorang. Vrienden omschrijven mij als ondernemend, warm, creatief en spontaan. Ook word ik een doorzetter genoemd. Ik kan mezelf goed presenteren en ik heb geleerd om af en toe een grote sprong te wagen. Nieuwe wegen ontstaan door ze te bewandelen, nietwaar?

Profiel

Dit ben ik
Yvonne Lorang (45)

Leefsituatie
IIk woon sinds kort in Dordrecht.

Sport
Ik houd van avontuur en ga graag de natuur in met duiken, skiën en motor rijden.

Hobby’s
Ik vind bijna alles leuk en heb veel hobby’s zoals koken, wandelen en creatief zijn.

Gekke gewoonte
Iedere keer als iemand iets negatiefs zegt, maak ik een huppeltje om het van me af te laten glijden.

Waarom doe je mee
Een beperking staat nog te vaak centraal. Wie talent centraal stelt, zal bloeien. Daarvan is Nik hét voorbeeld.

Contact
globefacebookTwitter

Dit kan en doe ik

Door mijn intuïtie te volgen heb ik in 2015 een sprekersopleiding gedaan. Ik moest er mijn auto voor verkopen maar het was de beste keuze die ik ooit in mijn leven gemaakt heb! Op het podium ben ik als een vis in het water. Als dagvoorzitter en public speaker heb ik inmiddels vele vlieguren gemaakt en ik hoor van anderen dat ik goed kan spreken, dat ik mensen weet te raken.

Daarnaast help ik mensen verder die vast zitten in hun leven. Ik bied inspiratie en help hen de juiste tools te gebruiken. Tot slot heb ik een zeepmerk ontwikkeld dat vanaf augustus 2017 grootschalig in Ici Paris-winkels wordt verkocht met een persoonlijke, inspirerende boodschap. De zeep wordt in een sociale werkplaats verpakt door mensen met een beperking zodat ze niet thuis komen te zitten.

“Working on your mission is finding gold in your soul”

Dit is mijn weg

Mijn moeder overleed toen ik 9 jaar oud was aan borstkanker. En ook ik kreeg tot twee keer toe borstkanker. Mijn borsten en eierstokken zijn verwijderd en ik heb chemo en bestraling gehad. Het gevolg? Een zware aanslag op mijn mentale en lichamelijke gesteldheid. Mijn vrouwelijkheid was weg en bovendien vloog ik abrupt de overgang in. Jarenlang heb ik daarvan moeten herstellen, alsof je een vliegtuig met één motor bent. Toen mijn broer vervolgens zelfmoord pleegde, ben ik in vijf jaar tijd letterlijk alles verloren. Ik had geen baan en zelfs geen huis meer.

Om uit dat diepe dal te komen, ben ik in uren, dagen en maanden in mijzelf gaan investeren. Ik heb intensieve zelfstudie en zelfmanagement gedaan. Ik wilde weten hoe ons brein, de hormonen en het lichaam eigenlijk werken. En ik wilde mezelf en mijn lichaam leren snappen. Want wie mentale bagage in de kelder opruimt, kan weer goed functioneren. Ik besloot alle negativiteit uit mijn leven te bannen en de wet van aantrekking toe te passen. En dat werkt. Ik heb altijd positief in het leven gestaan en heb van mijn beperkingen inmiddels mijn kracht gemaakt. Stuk voor stuk zijn alle puzzelstukjes nu op hun plek gevallen.

Dit is mijn beperking

Geestelijk en lichamelijk heb ik in zulk zwaar weer gezeten dat ik aardig wat jasjes heb uitgedaan. Mijn energielevel is anders dan anders en de grens is bij mij flinterdun. Het blijft soms lastig in te schatten wanneer ik pas op de plaats moet maken. Maar ik heb geleerd naar mijn grenzen te luisteren. Ik bewaak ze dagelijks en stel altijd prioriteiten. Moet ik mijn rust pakken? Dan doe ik dat. Ik kan het mij niet veroorloven over de grens te gaan. Gebeurt dat toch, dan moet ik soms wel een week herstellen. De lichamelijke en geestelijke batterij luistert nauw.

Dit heb ik nodig

Je kwetsbaarheid laten zien kan soms lastig zijn. Maar het kan maar op één manier: heel duidelijk zijn en altijd eerlijk. Dan weten anderen waar ze aan toe zijn en kunnen er geen misverstanden ontstaan. Niet iedereen begrijpt immers vanzelfsprekend je situatie.

In januari 2007 kreeg ik voor de tweede keer de diagnose borstkanker. Na een operatie en chemokuur zou in november dat jaar een reconstructie-operatie plaatsvinden. Mijn toenmalige werkgever steunde me uitstekend en ik had regelmatig contact met de bedrijfsarts. Maar in oktober liet de bedrijfsarts aan de telefoon het woord reïntegreren vallen. Reïntegreren? Ik was er nog lang niet. Ik zat nog middenin de behandelingen. Mijn lijf was nog doodziek, moe en geestelijk en lichamelijk getraumatiseerd. Het woord alleen al zorgde bij mij daarom voor zoveel weerstand. Een zichtbare handicap is lastig maar zichtbaar. Wie vecht tegen borstkanker gaat door een onzichtbare hel.

Tips voor bedrijven

Een tip voor bedrijven? Investeer in zelfmanagement. Laat medewerkers zichzelf beter leren kennen. Weet je waar je goed in bent, wat je wel en niet wilt, dan kun je dat ook beter communiceren naar collega’s. Het bevordert de samenwerking en vergroot het uiteindelijke resultaat.

Dromen

Mijn dromen zijn als een glazen bol in duizend stukjes kapot gevallen. Inmiddels leef ik liever mijn missie in plaats van mijn droom. En die missie is anderen te inspireren. Ik wil dingen tastbaar maken voor mensen. Want hoe kun je nu je dromen najagen? En hoe leef je nu eigenlijk in het nu? Ik wil bewustwording creëren en mensen hun vastgeroeste gewoontes, (denk)patronen en overtuigingen laten inzien. Het is mijn bijdrage om de wereld een beetje mooier te maken.

Geschreven door: Laura Vogels
Beeldmateriaal: Yvonne Lorang

Deel dit met
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone