Peter Timmermans

IMG_4556 3

Dit ben ik

Ik ben Peter Timmermans, 44 jaar. Ik woon en werk in Tilburg. Hoewel ik single ben heb ik veel mensen om me heen waar ik activiteiten mee onderneem. Ik ben gedisciplineerd, een echte doorzetter en kan echt voor honderd procent ergens voor gaan. Gelijkgestemdheid vind ik prettig. Dat veel mensen niet altijd raad met me weten snap ik. Waar ik echter niet tegen kan is autoritair gedrag en profileringsdrang.

.

Profiel

Dit ben ik
Peter Timmermans

Geboortedatum
14 juli 1972

Woonplaats
Tilburg

Leefsituatie
Ik woon zelfstandig in een fijn koopappartement aan de zuidkant van het centrum van Tilburg. Ik heb een grote vrienden- en kennissenkring om me heen, allen veelal met levenservaring.

Hobby’s
Striptekenen (ik heb diverse strips in boekvorm uitgebracht) stadstuinieren en reizen.

Gekke gewoonte
Daar moet ik even over nadenken.

Waarom doe je mee
Het zou fijn zijn als we meer van elkaars kwaliteiten gebruik zouden maken in plaats van alles wat niet voor de massa gangbaar is wegdrukken of achterstellen. Niet alleen op privévlak maar ook op de werkvloer kunnen we veel van elkaar leren.

Contact

globefacebook

Dit kan en doe ik

Via speciaal (voortgezet) onderwijs, MBO en HBO ben ik doorgestroomd naar de Universiteit (sociale geografie). Na mijn studie was het voor mij erg moeilijk om een enigszins passende baan te vinden. Hoewel ik me suf solliciteerde zat er niks anders op dan mijzelf via allerlei suffe baantjes overeind te houden. Na dit een aantal jaren volgehouden te hebben raakte ik in 2005 in een zware depressie. Ik kwam bij het GGZ terecht. In de zomer van dat zelfde jaar (2005) kwam de diagnose “Asperger” voor mij niet als een verrassing. Heel mijn leven was ik immers al anders dan de meeste mensen om met heen. Via de GGZ en het RIBW rolde ik in 2006 in een individueel re-integratietraject. Zo vond ik eind 2007 een meer bij mijn opleiding passende baan bij een bedrijf dat o.a.cartografische databases ontwikkeld en onderhoudt. Cartografie is de wetenschap en techniek om geografische ruimtegebonden informatie met analoge en digitale middelen in kaarten en verdere media inzichtelijk en aanschouwelijk te maken. Het is erg leuk, precies en gedetailleerd werk. Ik werk 4 dagen per week.

“Verlies nooit het kind in jezelf!”

Dit is mijn beperking

In 2005 is bij mij de diagnose Asperger vastgesteld. Het syndroom van Asperger behoort tot de autisme spectrum stoornissen (ASS). Ik heb vaak last van hooggevoeligheid, prikkels komen ongefilterd en veel te hard binnen. Omdat mijn hoofd snel volloopt met allerhande informatie moet ik mezelf op tijd kunnen afsluiten. Goed slapen is voor mij dan ook erg belangrijk. Als ik een grote klus te doen heb hak in deze in stukjes. Hierdoor kan ik beter overzicht houden. Het verdelen van mijn aandacht over meerdere dingen tegelijk is voor mij een zo goed als onmogelijke opgave.

Dit heb ik nodig

Qua werk geef ik de voorkeur aan een rustige en vaste werkplek. Met mensen die hiërarchisch denken heb ik altijd al grote moeite gehad. Qua organisatiestructuur geef ik dan ook de voorkeur aan een zo plat mogelijke organisatie. Een werkomgeving waarin de kwaliteiten van eenieder voorop staan en participerend leiderschap vanzelfsprekend is.

Het alleen wonen vind ik weliswaar prima, maar groepswonen met gelijkgestemden zou me wellicht nog beter liggen.

Dromen

Ik droom ervan om in de toekomst de wereld rond te gaan reizen. De zuidkust van Zuid Afrika, Vuurland, Oregon, Tasmanië, de Everestregio en het Nieuw Zeelandse Zuidereiland zijn gebieden die ik ooit nog eens hoop te bezoeken. Daarnaast hoop ik mijn huidige woonplaats Tilburg binnen enkele jaren te kunnen combineren met bijvoorbeeld  GarmischPartenkirchen in Zuid Duitsland. Tussen 2000 en 2004 woonde ik daar reeds gedeeltelijk. Ik kwam daar destijds terecht omdat ik mijn afstudeerscriptie over deze stad ging schrijven. Ik heb sociale geografie gestudeerd aan de Universiteit van Utrecht.

Op sociaal maatschappelijk vlak hoop ik dat de spiraal van schaalvergroting doorbroken gaat worden. Ik ben een optimist en ben er van overtuigd dat de groep mensen die beseft dat we maar één aarde hebben, groot genoeg is om de toekomstige generatie in een groen economisch systeem op te laten groeien. De beste manier om het vluchtelingenprobleem tegen te gaan en verworven vrijheden (zoals gelijkheid tussen man en vrouw en homo-emancipatie) te beschermen is het gunnen van volwaardige ontwikkelingskansen aan onze (voormalige) wingewesten. Laat taal- en cultuurbarrières verdwijnen zodat we allemaal wereldburgers worden.

Geschreven door: Koosje de Leeuw
Beeldmateriaal: Patrizia Serpe

Deel dit met
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone