Lucille Werner

VL-Lucille Werner in Capsclub-23.04.2014

Dit ben ik

Mijn naam is Lucille Werner. Mensen omschrijven mij als vrolijk, positief ingesteld en laagdrempelig. Ik heb daarnaast arendsogen en kijk altijd kritisch naar mezelf en mijn projecten. Maar bovenal ben ik een dromer. The sky is voor mij niet the limit.

Profiel

Dit ben ik
Lucille Werner

Geboortedatum
12 oktober 1967

Woonplaats
Nederhorst

Leefsituatie
Samen met man en zoontje van 6

Sport
Golfen en skiën

Hobby’s
Koken en kookboeken sparen

Gekke gewoonte
Ik ben dol op Cheetos kaas, zo smerig en lekker tegelijk.

Waarom doe je mee
Ik vind Nik hét voorbeeld van iemand die aanpakt, dromen najaagt en niet bij de pakken neerzit. Heel verfrissend en inspirerend.

Contact
globeglobefacebookTwitter

Dit kan en doe ik

Nederland ken mij van programma’s als Get the Picture, Lingo en mijn meest recente programma bij SBS6: Mijn Laatste Keer. Maar ik bedacht en presenteerde ook programma’s als de Mis(s)verkiezing en CAPawards en bedacht en produceerde de avontuurlijke kinderserie Caps Club. Allemaal programma’s om de beeldvorming van mensen met een handicap op een positieve manier te beïnvloeden. En daar zet ik me als directeur van mijn eigen Lucille Werner Foundation ook voor in.

“Je bent de moeite waard. Neem de regie in eigen hand. Focus op wat je kan. En durf te dromen.”

Dit is mijn weg

Artsen zeiden vroeger: ‘Geef dit meisje maar een extra grote pop, veel zal ze niet bereiken’. Mijn ouders kregen echter 4 kinderen in 5 jaar tijd en maakten voor mij nooit een uitzondering. Dat heeft me enorm geholpen. Natuurlijk ben ik ook het lachertje van de klas geweest en omver geduwd. Maar ik werd er juist sterk van en ben altijd al een ambitieus kind geweest. Zo was ik ervan overtuigd de tweede Madonna te worden. Wie droomt, ziet zichzelf niet als gehandicapte.
Je hebt in het leven 2 keuzes: je geeft je over aan je beperking of je springt eruit. Ik kies voor de leukste optie. Uit je comfortzone maak je immers zoveel meer mee. Maar je moet wel realistisch blijven en weten waar je kracht ligt. Een tweede Madonna, dat is natuurlijk niet haalbaar. Maar televisiewerk leek me ook fantastisch. Die droom ben ik gaan najagen. Met de juiste drive heb ik veel kunnen bereiken in mijn werk.
Waar ik trots op ben? De resultaten die we met de stichting bereikt hebben. Met de CAPawards hebben tientallen mensen met een handicap een podium gekregen. En we hebben inmiddels honderden mensen aan werk geholpen. Kortom, de stichting heeft mensenlevens veranderd. Dat is toch geweldig?

Dit is mijn beperking

Tijdens de geboorte heb ik een hersenbeschadiging opgelopen. Door een stuitligging kreeg ik te weinig zuurstof. Het resultaat is dat ik niet goed kan lopen en links verminderd kracht heb. Trappen zijn voor mij een uitdaging. Kom ik in een winkel een klein trapje tegen zonder leuning, dan is dat geen doen. Maar ik vind het geen probleem iemand om een arm te vragen. Mensen helpen graag.
Een handicap raak je nooit kwijt, daar moet je iedere dag mee dealen. Maar ik ben er niet mee bezig. Mijn overtuiging is dat alles wat je voedt, groeit. Door er weinig aandacht aan te geven, blijft het klein. Een handicap zit wat mij betreft daarom voornamelijk tussen de oren. Je hoeft helemaal geen gehandicapt persoon te zijn. Bovendien: kan ik vanavond een pilletje nemen om morgen met ‘gezonde’ benen wakker te worden, dan zou ik het niet doen. Mijn beperking maakt mij wie ik ben.

Dit heb ik nodig

Je kunt niet verwachten dat bij ieder trapje een rechterleuning wordt geplaatst, zoals ik nodig heb. Wat je daarom vooral nodig hebt, is een opgeruimde geest, discipline en de juiste mentaliteit. En die kun je zelf ontwikkelen. Ik hoor weleens iemand zeggen: de samenleving moet mij accepteren. Nee, het moet vanuit jezelf komen. Door als groep een statement te maken, kun je laten zien wat nodig is. Het is jouw taak om dat zichtbaar te maken.

Tips voor bedrijven

De regelgeving is gecompliceerd, maar iemand met een handicap een kans gunnen in je bedrijf is een absolute verrijking. Mensen met een handicap zijn vaak gedreven en gemotiveerd en bovendien extra creatief. Je laat als bedrijf zien dat je oog voor de samenleving hebt en dat merk je aan je omzet. In Amerika worden bedrijven die niet met mensen met een handicap werken al regelmatig gepasseerd voor opdrachten.
Ik ben echter tegen een quotumregeling. Natuurlijk helpt het wel, maar mensen met een handicap worden daarmee een ‘moetje’. En dat is ronduit slecht voor de beeldvorming. Ik denk dat er slechts koudwatervrees heerst. De meest succesvolle organisaties hebben inmiddels een divers personeelsbestand.

Dromen

Het zou mooi zijn als we nieuwsgieriger naar elkaar zouden kunnen zijn met minder vooroordelen. Loopt iemand spastisch? Veel mensen vinden het lastig om naar te kijken. Er heerst een angst voor handicaps. Maar we krijgen er allemaal vroeg of laat mee te maken. Daarom is het onze taak om zichtbaar te zijn en op de barricade te springen. Mijn ultieme droom is ooit het Malieveld vol te krijgen met allemaal frisse, positieve mensen. We moeten een statement maken. Maar wel op een positieve, goed onderbouwde manier.

Geschreven door: Laura Vogels
Beeldmateriaal: Zelf aangeleverd

Deel dit met
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone