Jos van Willigen

img_8534-2

Dit ben ik

Ik ben Jos van Willigen, ik ben als 2e in de rij van 4 kinderen opgegroeid bij mijn ouders in Vlijmen. Sinds een aantal jaren woon in ik de binnenstad van ‘s-Hertogenbosch. Ik trek er graag op uit om actief bezig te zijn. Dat kan zijn door de natuur in te gaan, een trance concert te bezoeken of te kletsen met mijn vrienden. Ik houd van een uitdaging. Zo ben ik net terug van de Appalachiantrail in het Oosten van de Verenigde Staten. Deze wandeltrail is 3500 kilometer, waarvan ik er in ruim twee maanden 1650 heb gelopen. Voor mij was het de uitdaging om mijn grenzen af te tasten én deze te verleggen. Het heeft me veel gebracht, met name een dieper besef van de wereld om me heen. Ook realiseer ik me dat ik fijne mensen om me heen heb, mensen die me nemen zoals ik ben, waarbij ik me thuis voel en waar ik gelukkig van wordt.

Profiel

Dit ben ik
Jos van Willigen

Geboortedatum
13 november 1985

Woonplaats
‘s-Hertogenbosch

Leefsituatie
Vrijgezel, ik woon in een appartementje hartje stad ’s-Hertogenbosch.

Sport
Wandelen, hiken, fietsen en fitness.

Hobby’s
Gamen, concertbezoek en scouting.

Gekke gewoonte
Vast genoeg, maar ik moet daar nog even opkomen…

Waarom doe je mee
Het is een goed idee om de beeldvorming rond mensen met een beperking meer aandacht te geven. Ook vind ik het goed om werkgevers goed te informeren.

Contact
globefacebook

Dit kan en doe ik

Na mijn grote wandelavontuur was de tijd daar voor een nieuwe werkplek. Ik werk nu 4 dagen per week in de postkamer van het Provinciehuis in ’s-Hertogenbosch. Ik zorg ervoor dat alle in- en uitgaande post op de juiste plekken terecht komt en voor de uitgifte van relatiegeschenken. In mijn vrije tijd begeleid ik bij de scouting een groep Kabouters. Dat is genieten, het is boeiend om met kinderen om te gaan en hen creatieve dingen te leren. Als vrijwilliger heb ik ook gewerkt voor de Voedselbank. Met de vrachtwagen haalden we de overblijvende artikelen in winkels op zodat deze bij het verdeelpunt een goede bestemming kregen.

“A man sees in the world what he carries in his heart.”

Dit wil ik

Ik kan nog niet zo bepalen hoe mijn werktoekomst eruit ziet, daarvoor werk ik te kort in deze baan. Voor mij is een rustig leven belangrijk, waarbinnen ik zo goed mogelijk met mijn prikkels om kan gaan. Ik heb geen uitgestippeld toekomstpad waarbinnen huisje boompje beestje al vaststaat. Ik kan doen en laten wat ik graag wil, ben dan ook een tevreden man. Een leuke relatie is welkom maar niet perse een must. Het is belangrijk dat ik in een relatie mezelf kan en mag zijn. Dan floreer ik op mijn best.

Dit is mijn beperking

In mijn jeugd is bij mij een vorm van autisme geconstateerd, ik heb de diagnose Asperger. Dat is een aandachtstoornis, ik krijg teveel prikkels binnen en ben daardoor snel afgeleid. Teveel binnenkomende geluiden zijn voor mij ook moeilijk, dat merk ik als ik op drukke nieuwe plekken kom. Het kost me extra energie. In nieuwe situaties ben ik wat terughoudend. Samen met mijn vrienden bezoek ik graag zo nu en dan een trancefeest. Mijn eerste feest was erg leuk maar heftig qua prikkels. Door wat vaker tussen het dansen een pauze te nemen lukt het mij om erg van zo’n feest te genieten.
Soms heb ik enkele mindere dagen als het leven wat tegenzit. Gelukkig heb ik geleerd daarmee om te gaan; ik leef meer van dag tot dag. Ik heb dan veel aan mijn vriendengroep en de afleiding van de scouting. Ik weet dat het altijd weer overgaat en dat is een geruststelling.

Dit heb ik nodig

Duidelijke communicatie is voor mij nodig en liefst zo kort, helder en bondig mogelijk. Daarnaast heb ik behoefte aan tijd, ruimte en begrip. Men ziet aan mij niet direct dat er iets met mij is. Ik probeer open over mezelf te zijn en goede afspraken te maken. In mijn huidige werk liep ik er tegenaan dat de communicatie met mijn dove collega soms moeilijk was. We hebben hierover gesproken en gaan een verkorte cursus gebarentaal volgen. Mijn werkplek op zich is rustig; we werken met 3 personen op de afdeling. In mijn baan probeer ik zo open en eerlijk mogelijk te zijn, we hebben goede afspraken over mijn begeleiding. Dat is belangrijk omdat ik op de goede plek bergen werk kan verzetten.

Dromen

Ik droom van een wereld waarin iedereen begrip voor elkaar heeft en waarin we allen zoveel mogelijk openstaan voor elkaar. Tijdens mijn reis merkte ik dat Nederland nog niet zo slecht is. In Amerika is het echt anders, er zijn daar veel heel probleemgevallen en er is weinig begeleiding.
Op een ander moment in mijn leven ga ik zeker de uitdaging aan om de tweede helft van de trail te lopen. Ik kan nu al genieten van het vooruitzicht om weer de natuur in te gaan en nieuwe mensen te ontmoeten! Hike your own Hike, oftewel leef je eigen leven, is mijn motto tijdens de tocht en zeker ook daarbuiten.

Geschreven door: Koosje de Leeuw
Beeldmateriaal: Patrizia Serpe

Deel dit met
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone