Denise Stoopen

DENIES_SR_IR_7525

Dit ben ik

Mijn naam is Denise Stoopen. Ik hou van mooie dingen fotograferen, buiten Europa reizen, shoppen en uit eten gaan. Ik heb humor en ben spontaan, ondernemend, geïnteresseerd en direct. Als ik iets in mijn hoofd heb, ga ik er net zolang voor totdat het lukt. Ik heb een broer van 32 en een zus van 36.

“Al ben ik klein, ik ben tot grote dingen in staat.”

Profiel

Dit ben ik
Denise Stoopen

Geboortedatum
26 januari 1987

Woonplaats
Tilburg

Leefsituatie
Ik woon thuis.

Sport
Op het moment niet.

Hobby’s
o.a. fotografie, reizen en creatief bezig zijn.

Gekke gewoonte
ik ontbijt ’s ochtends wel eens met warm eten.

Waarom doe je mee
Ik wil bijdragen aan het wegnemen van vooroordelen bij werkgevers. Ik vind eigenlijk niet dat je jezelf in een hokje moet duwen. Ik zie veel dingen niet als iets waardoor je beperkt wordt.

Contact
globemailTwitterLinkedINYoutube

Dit kan en doe ik

De meeste mensen kennen mij van de Efteling. Daar werk ik parttime als junior gastvrouw, met name bij de attractie de Raveleijn. Ook ben ik bekend van mijn filmpjes ´smalltalkers´ en werk ik sinds kort bij No limits network (powered by KRO NCRV). Ik ben daar reporter van twee items, in de ene ga ik chalenges aan met iemand in een rolstoel en in de andere interview ik mensen over hun beperking op de werkvloer.
Ik heb het Sint Lucas in Boxtel en de Design Academy in Eindhoven afgerond. Daar heb ik leren accepteren dat ik klein ben. Sindsdien zie ik het als een kracht omdat ik als geen ander weet waar je rekening mee moet houden als je ontwerpt voor kleine mensen. Ik heb een eigen bedrijf, waarin ik onder mijn eigen naam mooi vormgegeven hulpmiddelen ontwerp voor mensen die kleiner zijn dan 1.65 meter. Ik wil graag dat hulpmiddelen die nu soms nodig zijn om fijner te leven een soort sieraad worden die je graag bij je draagt.
Eén van de producten die ik zelf ontworpen heb is een elegante damestas, die je in de winkel kunt veranderen in een handig opstapje zonder dat de inhoud van de tas eruit valt. Zo kun je handig producten van de bovenste plank pakken, waar je anders niet bij kan. De tas heet Big a bag en ik ga nu met een salesbedrijf werken aan de promotie. Hij is straks te bestellen op www.bigabag.com. Ik heb met mijn ontwerpen ook al op verschillende nationale en internationale exposities gestaan. Mijn portfolio is te vinden op mijn website.

Dit wil ik

Met plezier werk ik bij de Efteling, maar als er een vacature vrijkomt bij een bedrijf in bijvoorbeeld de ontwerp-, product- of conceptafdeling ga ik meteen solliciteren. De Efteling is inmiddels mijn thuis geworden, maar dat is toch wat ik het liefste wil: werken op een onderzoeks- en/of ontwerpafdeling bij een leuk bedrijf waar producten worden gemaakt. Daar heb ik voor gestudeerd en daar ligt toch echt mijn hart.

Dit is mijn beperking

Ik ben Smalltalkers begonnen omdat je er niet omheen kunt dat ik klein ben. In gesprekken gaan de eerste paar vragen daar meestal ook over. Of mensen vragen niets, maar staren je wel na. Dan heb ik toch liever een direct iemand of een kind die wel een vraag durft te stellen. Verder zijn mensen vaak geneigd om me hulp aan te bieden, die ze niet zouden aanbieden als ik groter zou zijn geweest. Dit terwijl ik het vaak prima zelf kan of er anders wel een hulpmiddel voor bedenk.
Qua werk heb ik wel ervaren dat een werkgever voor mij beslist wat ik wel of niet kan, zonder het bij mij te checken. Bijvoorbeeld dat ik geen zware spullen zou kunnen sjouwen of snel overbelast raak. Ik kan het niet bewijzen, maar ik heb het gevoel dat veel werkgevers denken dat ik sneller overbelast raak vanwege mijn klein zijn. Dat ze er vanuit gaan dat ze een aparte stoel en bureau voor je moeten aanschaffen, zonder te vragen of dat klopt. En als die stoel wel moet worden aangeschaft, is dat dan een reden om iemand niet aan te nemen?

Dit heb ik nodig

Ik heb het nodig dat werkgevers zien dat ik met een paar kleine aanpassingen (zoals bijvoorbeeld een stoel) als gewone werknemer kan functioneren en dat ik daarbij juist extra kwaliteiten heb. Ik ben hierdoor namelijk wel goed geworden in oplossingsgericht denken en samenwerken. Soms ben je toch nog afhankelijk van een ander omdat je ergens niet bij kan, maar dat is zeker niet altijd zo.
Privé vind ik het alleen in de liefde lastig. Het is toch anders dan anders. Jongens moeten het accepteren en ermee om leren gaan. Ze zijn niet gewend dat ik op straat af en toe nagestaard word. En hoe reageren zijn familie en vrienden daarop?

Dromen

Ik wil graag dat mijn tas goed gaat lopen. Daarnaast heb ik nog veel meer ideeën, zoals leuke schoenen voor kleine mensen of een winkelmandje met opklapbaar opstapje. Die voorbeelden zitten nog in de conceptfase, eerst maar even afwachten of de tas een succes wordt.
Verder hoop ik dat No limits network net zo bekend wordt als enzoknol. Tot december worden we gesponsord door KRO NCRV, daarna moeten we onszelf zien te redden. Hopelijk hebben we dan genoeg kijkers/volgers op youtube zodat we de filmpjes kunnen blijven maken.

Geschreven door: Rinka van Ipenburg
Beeldmateriaal: Iris Rijskamp en Koning Willem I College

Deel dit met
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone